Fiszki stworzone przez prywatnego użytkownika mogą zawierać błędy. Sprawdzone materiały znajdziesz tutaj.
Budowa atomu i czasteczki, wiązania promieniotwórcze
51
Zaloguj się aby móc dodawać zestawy do swojego konta i uczyć się ich regularnie.
W zestawie znajdują się pojęcia związane z budową atomu i cząteczki, takie jak np. elektron, proton, neutron, nukleony, a także pojęcia dotyczące wiązań promieniotwórczych, jak np. dipol, wiązanie jonowe, wiązanie kowalencyjne. Ich znajomość przyda się każdemu, kogo czeka sprawdzian lub matura z chemii na poziomie podstawowym. Zestaw świetnie nadaje się do usystematyzowania wiedzy zdobytej na lekcjach chemii oraz do szybkiego powtórzenia materiału.
pytanie
odpowiedź
atom
cząstka materii, która spełnia jednocześnie cztery podstawowe warunki: jest kulista, elektrycznie obojętna, jej średnica jest w granicach (60-500) • 10^-12m, jej masa jest w granicach (1,66-500) • 10^-27kg
cząstka elementarna
cząstka materii uznawana za niepodzielną - elektron
plazma
zwana jest czwartym stanem skupeinia materii; mogą w niej występować, w zależności od warunków, atomy, cząsteczki, kationy, jądra i wolne elektrony; powstaje w wyniku bardzo silnego ogrzewania próbki gazowej substancji lub podczas wyładowań elektrycznych w rozrzedzonych gazach
proton
cząstka subatomowa w jądrze o ładunku dodatnim, ważąca około 1u (unit), zbudowana z kwarków
neutron
cząstka subatomowa w jądrze o ładunku neutralnym, ważąca około 1u (unit), zbudowana z kwarków
elektron
cząstka elementarna, krążąca po powłokach elektronowych
nukleony
protony i neutrony w jądrze atomu
nuklid
atom, którego jądro zawiera określoną liczbę protonów i neutronów
liczba atomowa
liczba protonów w jądrze; nie ma dwóch pierwiastków, o takiej samej liczbie protonów w jądrze
liczba masowa
liczba neutronów i protonów w jądrze atomu
atom obojętny
atom, który zawiera taką samą liczbę protonów co elektronów
izotopy
odmiany atomów tego samego pierwiastka różniące się liczbą neutronów w jądrze (mają różne liczby masowe)
promieniotwórczość
samorzutny rozpad pierwiastków ciężkich połączony z emisją cząstek
promieniowanie α
przemiana, rozpad, podczas którego z jądra atomu emitowana jest cząstka α czyli (2 neutrony i 2 protony) jądro helu, najsłabsze promieniowanie
promieniowanie β
przemiana, rozpad, podczas którego w jądrze neutron przekształca się w proton, a z jądra jest wyrzucony elektron
promieniowanie γ
najsilniejsze promieniowanie o krótkiej fali i dużej energii, promieniowanie falowe, powoduje zmiany w DNA organizmów zywych
czas połowicznego rozpadu
czas, po którym przemianom (rozpadowi) ulega połowa jąder atomu w zgromadzonej próbce
stan podstawowy atomu
stan trwały atomu, stan o najniższej energii
powłoka
według chemii kwantowej - miejsce, w którym prawdopodobieństwo znalezienia elektronu jest największe
powłoka walencyjna
ostatnia powłoka w atomie, krążą po niej elektrony walencyjne
elektrony walencyjne
elektrony na ostatniej powłoce elektronu, decydują o właściwościach danego atomu (wiązania)
stan wzbudzony atomu
stan po dostarczeniu do atomu pewnej ilości energii, stan nietrwały - atom wypromieniowuje nadmiar energii i powraca do stanu podstawowego
energia jonizacji
to najmniejsza ilość energii, jaką należy przyłożyć do atomu, aby oderwać od niego elektron i przenieść w nieskończoność
zasada nieoznacozności Heisenberga
nie można jednocześnie, dokładnie ustalić położenia i pędu cząstki elementarnej (elektronu)
równanie falowe Schrödingera
opisuje prawdopodobieństwo znalezienia elektronu w danym miejscu w atomie w zależności od uwarunkowań np. energii elektronu
główna liczba kwantowa
n - oznacza numer powłoki, na której znajduje się elektron; przybiera wartości 1,2,3,4,…7, kwantuje energię elektronu
poboczna liczba kwantowa
l - charakteryzuje kształt orbitali i może przyjmować wartości (n-1)
magnetyczna liczba kwantowa
m - przybiera wartości od -l do +l przez 0 i określa, w jaki sposób chmura elektronów zachowuje się w polu magnetycznym
magnetyczna spinowa liczba kwantowa
ms - może przyjmować tylko dwie wartości +1/2 i -1/2; wartości te charakteryzują spin elektronu czyli "kierunek obrotu wokół własnej osi"
reguła Hunda
dotyczy rozkładu elektronów na orbitalach: liczba elektronów niesparowanych na orbitalach jednego typu musi być jak największa
wzór Lewisa
elektronowy wzór strukturalny; pary elektronowe zaznaczamy kreskami, a pojedyncze elektrony kropkami
zakaz Pauliego
nie może być dwóch elektronów o jednakowym zestawie liczb kwantowych
elektroujemność
miara zdolności atomów tworzących wiązanie do przesuwania elektronów tego wiązania w stronę jednego z atomów
energia powinowactwa elektronowego
energia wypromieniowana przez atom podczas przyjmowania elektronu
wiązanie jonowe
wiązanie, które powstaje między dwoma atomami skrajnie różniącymi się elektroujemnościami (różnica powyżej 1,7)
wiązanie kowalencyjne (atomowe)
wiązanie, które polega na uwspólnieniu pary elektronów między dwoma atomami; między atomami nie ma różnicy elektroujemności
wiązanie kowalencyjne spolaryzowane
to uwspólnienie pary elektronowej między dwoma atomami różniącymi się elektroujemnosciami; wiązanie zostaje przesunięte w kierunku atomu o większej elektroujemnosci
wiązanie koordynacyjne
wiązanie takie powstaje wtedy, gdy wiążąca para elektronowa pochodzi w całości od jedego z atomów; dawca pary elektronowej to donor a biorca to akceptor
stopień utlenienia pierwiastnka
ładunek, jaki zgromadziłby się na atomie, jeżeli założymy całkowitą polaryzację wiązań w cząsteczce
wiązanie typu σ
wiązanie powstające między dwoma atomami poprzez czołowe nałożenie się na siebie orbitali atomowych
wiązanie typu π
wiązanie powstające między dwoma atomami poprzez boczne nałożenie się orbitali atomowych
dipol
cząsteczka polarna, w której występuje wyraźny biegun dodatni i ujemny
moment dipolowy
miara polarności cząsteczki
dimer
dwie jednakowe cząsteczki połączone ze sobą
oddziaływanie dipol-dipol
oddziaływania, które występują pomiędzy cząsteczkami polarnymi i polegają na przyciąganiu się różnoimiennych biegunów
wiązania wodorowe
oddziaływania, które polegaja na oddziaływaniu dipol-dipol oraz nakładaniu się chmur elektronowych atomu wodoru jednej cząsteczki i silnie elektroujemnego atomu drugiej cząsteczki
siły van der Waalsa
najsłabsze z oddziaływań międzycząsteczkowych; powstają na skutek chwilowych deformacji chmur elektronowych atomów lub cząsteczek położonych blisko siebie
elektrony zdelokalizowane
takie elektrony, których nie można przypisać konkretnym atomom w cząsteczce
hybrydayzacja
"mieszanie" się orbitali w celu stworzenia jednego - hybrydy; pojęcie sztucznie stworzone
substancje diamagnetyczne
substancje, które przemieszczają się w polu magnetycznym w kierunku mniejszego jego natężenia
substancje paramagnetyczne
substancje, które przemieszczają się w polu magnetycznym w kierunku większego jego natężenia
Fiszki stworzone przez prywatnego użytkownika mogą zawierać błędy. Sprawdzone materiały znajdziesz tutaj.nowy test
Jesteś nauczycielem? Chciałbyś łatwo tworzyć kartkówki, krzyżówki, itd.? Chciałbyś mieć więcej opcji (m.in. ilość i rodzaj pytań, ładny wydruk)? Napisz do nas: szkola@fiszkoteka.pl
Odkryj wszystkie pary w najmniejszej liczbie ruchów!
0
kroków
