architektura

aedicula

małą kapliczkę lub niszę o charakterze kultowym, często z dwoma kolumnami lub pilastrami podtrzymującymi belkowanie i fronton, służącą jako oprawa dla posągu bóstwa lub przodka, a także dekoracyjny motyw przypominający miniaturową świątynię

attyka

ściana, balustrada ponad dachem, osłaniająca go

blenda

płytka wnęka w murze, o wykroju arkady lub okna, bez prześwitu (otworu okiennego)

naczółek

szczyt trójkątny, przerwany, segmentowy, gierowany lub wolutowy

plafon

sufit lub podniebienna część sklepienia ozdobiona sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym

portyk

część budynku na planie prostokąta z jednym lub kilkoma rzędami kolumn, które wspierają dach

serliana

element architektoniczny w postaci zwieńczonego łukiem otworu w ścianie oflankowanego dwoma mniejszymi prostokątnymi otworami

uszaki

poszerzenie obramienia, najczęściej okiennego lub drzwiowego, akcentujące jego górne naroża

rzygacz

zakończenie rynny dachowej, z którego woda deszczowa ma swobodny odpływ wodospadowy.

żabka

kamienna narożna ozdoba jednej z odmian bazy kolumny romańskiej

kwiaton

dekoracyjny element gotycki w kształcie pęku stylizowanych kwiatów i liści, wieńczący szczyty wież, sterczyny, wimpergi i pinakle

pinakiel (sterczyna)

pionowy element dekoracyjny w postaci smukłej kamiennej wieżyczki, zakończonej od góry iglicą, której krawędzie udekorowane są żabkami i która zwieńczona jest kwiatonem

konsola (kroksztyn)

architektoniczny element podtrzymujący (np. balkon, wykusz, ganek, gzyms), osadzony w ścianie i wydatnie z niej wystający

krużganek

długi korytarz, okalający przeważnie wewnętrzny dziedziniec na jednej lub kilku kondygnacjach.

podcień

pomieszczenia w dolnej części budynków, otwarte na zewnątrz

amfilada

szereg pomieszczeń połączonych ze sobą drzwiami umieszczonymi w jednej linii

trakt

przedział budynku, część budowli zawarta pomiędzy dwiema przeciwległymi pionowymi przegrodami budowlanymi (ścianami, najczęściej nośnymi) lub pomiędzy podporami z elementami przekrycia

wykusz

wystający z lica elewacji fragment budynku poszerzający przylegające wnętrze, nadwieszony powyżej parteru o wysokości jednej lub kilku kondygnacji

loggia

wnęka w zewnętrznej płaszczyźnie budynku, otwarta na zewnątrz, oddzielona drzwiami i oknami od pomieszczeń wewnętrznych.

ryzalit

występ z lica w elewacji budynku od kilkudziesięciu centymetrów do kilkakrotności tej wielkości

wspornik

element architektoniczny lub konstrukcyjny pełniący funkcję podpierającą. W architekturze jego zadaniem jest podtrzymanie elementu wystającego przed lico ściany wewnątrz

mozaika

dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu- lub wielobarwne), fakturze i kształcie kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki

sgraffito

technika dekoracyjna polegająca na wydrapywaniu wzorów w warstwach kolorowego tynku

clerestorium

ścianę z oknami wystawioną ponad dach nawy bocznej

łuk tęczowy

łuk zamykający od góry otwór tęczowy w ścianie oddzielającej nawę kościoła od prezbiterium

przypora

pionowy element konstrukcyjny budowli, mur odchodzący prostopadle na zewnątrz od ściany wysokiego budynku w postaci filara

łuk przyporowy

przejęcie sił ukośnych (sił parcia) ze sklepienia nad nawą główną i przekazania ich na zewnętrzne przypory

facjata

pomieszczenie mieszkalne znajdujące się w kondygnacji strychowej, wydzielone z niej ścianami, które przenikając przez połać dachu formują nadbudowę nad koronującym gzymsem budynku.

układ entre cour et jardin.

Główny budynek, zwany corps de logis, leżał na osi między dziedzińcem honorowym (cour d’honneur) a ogrodem, znajdującym się na tyłach pałacu