Yeni Türkçe Kursu

Możesz też użyć zdania Beş gün sonra gidiyorum (Idę/jadę pięć dni później / za pięć dni). Słowa sonra używasz, gdy wskazujesz punkt w przyszłości

W języku tureckim słowo Pazartesi oznacza „poniedziałek”, a dodanie günü (w dniu) sprawia, że zdanie brzmi naturalnie.

Używamy liczby pojedynczej (günü), gdy mówimy o jednorazowym wydarzeniu w konkretny dzień.

Używamy liczby pojedynczej (günü), gdy mówimy o jednorazowym wydarzeniu w konkretny dzień.

Używamy liczby mnogiej (günleri), gdy opisujemy rutynę, nawyk lub czynność, która powtarza się w każdy taki dzień tygodnia (odpowiednik polskiego „w środy” lub „w każdą środę”).

Używamy liczby pojedynczej (günü), gdy mówimy o jednorazowym wydarzeniu w konkretny dzień.

Używamy liczby mnogiej (günleri), gdy opisujemy rutynę, nawyk lub czynność, która powtarza się w każdy taki dzień tygodnia (odpowiednik polskiego „w środy” lub „w każdą środę”).

Przyrostek emfatyczny -dır, który w kontekście czasu pełni funkcję określenia czasu trwania (odpowiednik angielskiego „for” lub polskiego „od”). Wskazuje, że dana czynność trwa już przez określony czas.

Końcówka -meyi (lub -mayı) służy do tworzenia konstrukcji „lubię coś robić” (np. lubię biegać). W języku tureckim nie można połączyć dwóch czasowników w formie bezokolicznika. Pierwszy czasownik trzeba zamienić w rzeczownik i dodać przypadek.

Pek bir şey – dosłownie oznacza „bardzo jakiejś rzeczy”, co w połączeniu z przeczeniem na końcu zdania tłumaczymy jako „niewiele” lub „nic wielkiego”.

Końcówka -meyi (lub -mayı) służy do tworzenia konstrukcji „lubię coś robić” (np. lubię biegać). W języku tureckim nie można połączyć dwóch czasowników w formie bezokolicznika. Pierwszy czasownik trzeba zamienić w rzeczownik i dodać przypadek.

Używamy liczby mnogiej (günleri), gdy opisujemy rutynę, nawyk lub czynność, która powtarza się w każdy taki dzień tygodnia (odpowiednik polskiego „w środy” lub „w każdą środę”).

Odnosi się bardziej do konkretnej sytuacji lub obecnego stanu. Często użyjesz tego zwrotu, gdy stoisz w korku lub kolejce i chcesz wyrazić swoją frustrację w tym konkretnym momencie: „Nie podoba mi się to, że teraz muszę czekać”.

Stopień najwyższy tworzy się, stawiając słowo en przed przymiotnikiem (np. kısa -> krótki, en kısa -> najkrótszy). Końcówka -dır dodana do słowa ay (miesiąc) pełni funkcję czasownika "być" dla 3. osoby liczby pojedynczej (jest / to jest).

Kiedy łączysz nazwę miesiąca ze słowem ay (miesiąc), tworzysz tzw. izafet. Do słowa ay musisz dodać końcówkę dzierżawczą trzeciej osoby -ı (oznaczającą "jego miesiąc").

Otobüse to forma z końcówką kierunku -e (do autobusu / w autobus).

Zasada: Jeśli podmiotem jest rzeczownik w liczbie mnogiej niebędący człowiekiem (np. przedmioty jak okullar – szkoły, a także pojęcia abstrakcyjne, zwierzęta czy rośliny), czasownik występuje prawie zawsze w liczbie pojedynczej (kapanıyor).

Słowo üzere w języku tureckim to poimek (odpowiednik przyimka), który w połączeniu z bezokolicznikiem (np. kapanmak üzere) oznacza, że coś ma się zaraz wydarzyć lub jest bliskie realizacji.

Tı to końcówka czasu przeszłego dokonanego (Belirli Geçmiş Zaman), która odpowiada polskiemu „wyszedł / wyszła / wyszło”.

Słowo olmak to jeden z najważniejszych i najczęściej używanych czasowników w języku tureckim, który w formie podstawowej (bezokoliczniku) oznacza „być” lub „stać się” / „zostać” (kimś/czymś).

W języku tureckim słowo oldu to forma czasownika olmak (być, stać się, stać się jakimś) w czasie przeszłym określonym (görülen geçmiş zaman) dla 3. osoby liczby pojedynczej (o – on/ona/ono).

Słowo büyüyünce oznacza po polsku „kiedy urosnę” lub „gdy dorosnę”. To bardzo popularne słowo w języku tureckim, które składa się z dwóch części: büyü (rosnąć) i -yünce (tzw. imiesłów / zarf-fiil), która oznacza „kiedy/gdy coś się stanie”.

Turecki czasownik inanmak (wierzyć) zawsze łączy się z celownikiem (odpowiada na pytanie: w co? / komu? / czemu?). Końcówka celownika w języku tureckim to -e lub -a.